Κεντρική Σελίδα

Φαράγγι Αντρωνίου, πανελλήνιο πέρασμα 09.00, 14.08.2020

Details: Written by: Administrator; Category: Φαράγγια; Published: 16 August 2020; Hits: 84756

Η αφεντιά μου ξεκίνησε μετά τις 11.00 από τα Κουφογιανναίικα με παρέα τις μικρές νεράιδες μου, Μαργαρίτα και Αγάπη περνώντας από την παλιόβρυση με προορισμό το παλιοπόταμο!
Σημείο συνάντησης ήταν το μεγάλο πλάτωμα στα περιβόλια του Ρετσινά πριν από τον ομώνυμο νερόμύλο!
Ο τοπικός σύλλογος είχε ετοιμάσει πλούσια εδέσματα, γίδα βραστή, φέτα αναψυκτικά και κρασί για όλους του πεζοπόρους.

Η επιστροφή μας ήταν πρωτόγνωρη για τις μικρές μου, πάνω στο τρακτέρ του Αργύρη Πανούτσου όπου και οι τελευταίες φωτογραφίες!

Άγιος Ιωάννης, ο Ασκητής στην Φλεβιά.

Details: Written by: Ηλίας Τουτούνης; Category: Κάπελη Φολόη; Published: 08 October 2018; Hits: 176500

Εξωκκλήσι νοτιοανατολικά και σε απόσταση 1,5 χλμ. σε ευθεία γραμμή από το χωριό Πρόδρομος της Πηνείας και σε μικρή απόσταση από τον οικισμό Δουλαίϊκα. Επιχωριάζουσα στην περιοχή η παράδοση αναφέρεται περί παλαιού εκεί μοναστηριού για κάποιο Ιωάννη που ήταν ασκητής στην εν λόγω περιοχή, σε απροσδιόριστο χρόνο καθαγίασε στον χώρο με την παρουσία του: τον βρήκαν μετά τον θάνατό του μέσα στα νερά της εκεί πηγής και στο σημείο εκείνο έκτισαν μικρό ναΐσκο στην μνήμη του.

Το νερό, το οποίο και σήμερα πηγάζει κάτω από το ιερό του ναού, διοχετεύεται στην παρακείμενη βρύση «Φλεβιά». Εξ αυτών όλων και η σύνθετη προσωνυμία του ναού «Άγιος Ιωάννης ο Ασκητής στη Φλεβιά» (ή της Φλεβιάς), άλλη παράδοση φέρει ως ιδρυτή του ναού παραχειμάζοντα κτηνοτρόφο στην περιοχή του Αγίου Ιωάννου του Προδρόμου, και έκτισαν εκεί το μικρό εκκλησάκι. Επίσης έχω ακουστά ότι έχτισαν το μοναστήρι της Ιεράς Μονής Νοτενών χτίστηκε εκεί που Νότιζε το νερό. Διότι πιο παλιά δεν έτρεχε η πηγή, αλλά εκεί που νότιζε (είχε υγρασία στο έδαφος) έσκαψαν και βρήκαν την φλέβα του νερού και μάλιστα λέγεται ότι η φλέβα αυτή επικοινωνεί με το απέναντι στην Κάπελη ναΐδριο του Αγιάννη της Κάπελης που παλιά τον έλεγαν Αγιάννης ο Φλεβιάς και ανέφεραν ότι αδελφοποιτά μοναστήρια[1].

Ασβεστώνουμε την Μοστενίτσα με "Ρεφενέ" και "Προσωπική εργασία"

Details: Written by: Αλέξης Μπαρζός; Category: Γειτονικά Χωριά; Published: 14 June 2017; Hits: 108233

Το Σάββατο 17 Ιουνίου από τις 9:30 π.μ. έως 8 μ.μ.
Για τρίτη χρονιά εμείς θα είμαστε εκεί.
Θα πάρουμε τις βούρτσες μας και θα ασπρίσουμε τις τσιμεντένιες επιφάνειες του χωριού.
Φέτος θα πάμε ακόμα πιο μακριά από τα κεντρικά σημεία του χωριού, θα φτάσουμε μέχρι την Βίγλα να ασπρίσουμε το σπιτάκι για την στάση των λεωφορείων.
Περιμένουμε συμμετοχή και συμπαράσταση.
Συμμετοχή από Μοστενιτσάνους και από φίλους του χωριού.
Συμπαράσταση από τους φορείς, τον Δήμο Αρχαίας Ολυμπίας, την κοινότητα (ακολουθώντας το παράδειγμα του Προέδρου) και τους Συλλόγους του χωριού μας.
Προσωπική εργασία και...Ρεφενές. «κατά τον τρόπο των ειδικών, των σοφών».
Δεκαετία του ’50, η Ελλάδα πληγωμένη απ’ τον πόλεμο και την κατοχή, προσπαθεί να σταθεί ξανά στα πόδια της. Τότε, στα πλαίσια των μικρών κοινοτήτων, δημιουργείται ο θεσμός της «προσωπικής εργασίας».
Μια ιδιότυπη μορφή εθελοντισμού που συμμετείχαν ολόκληρες οι τοπικές κοινωνίες, άντρες και γυναίκες.
Συνήθως ήταν Κυριακή, λίγο μετά την εκκλησία, που χτύπαγαν οι καμπάνες για να θυμίσουν στο κόσμο ότι είναι μέρα προσωπικής εργασίας.
Η συμμετοχή όλων θεωρούταν αυτονόητη υποχρέωση.
Με ότι διέθετε ο καθένας, κασμάδες, αξίνες, ξινάρια, φτυάρια, βαριοπούλες, συμμετείχε χωρίς δισταγμό σε μια κοινή υπόθεση.
Έτσι, φτιάχτηκαν σημαντικά έργα και υποδομές για να καλυφτούν καθημερινές ανάγκες.
Χτίστηκαν σχολεία, εκκλησίες, δρόμοι, καλντερίμια, γεφύρια, βρύσες, αυλάκια .....
Συχνά δεν αργούσε να στηθεί γλέντι άλλωστε στην Μοστενίτσα είμαστε.
Οι νοικοκυρές πήγαιναν στην αρχή χαλβά με τσίπουρο, μετά μεζέδες και το κρασί.
Όταν τελείωνε η μέρα και η δουλειά, συνέχιζαν το γλέντι πλέον στα καφενεία.
Το γλέντι εκεί ήταν “ρεφενές “......
(Από το λεξικό της του Ιδρύματος Τριανταφυλλίδη):
Τουρκικά: refene,
Περσικά: herifane.
Η λέξη δεν μοιάζει να επέζησε στα τούρκικα, αντίθετα με τα περσικά και τα ελληνικά.
Η ετυμολογία της λέξης herifane (στη συχνότερη μορφή arifane): herif είναι ο ερίφης, το άτομο, και η κατάληξη –âne δηλώνει τροπικό επίρρημα: κατ’ άτομο, είναι μια κατά λέξη μετάφραση του περσικού.
Το arifane عارفانه στην οθωμανική μορφή, κατά λέξη σημαίνει «κατά τον τρόπο των ειδικών, των σοφών».
Με την μέρα του ασβέστη αυτό θέλουμε να κάνουμε.

«Ότι κάνεις θα το βρεις, καρδιά μην σε πονέσει...!»

Details: Written by: Administrator; Category: Δημοτική Ενότητα Λασιώνος; Published: 29 June 2021; Hits: 70562

(Το κακό που κάνεις θα στο ανταποδώσουν και να μη σου κακοφανεί).

Φαίνεται, ότι οι κατάρες των Μπελογιαναίων να έπιασαν τόπο;

Αναφερόμαστε στον δημαρχοδασκαλάκο που παρόλες τις αντιρρήσεις μας, δέχτηκε στο Λαογραφικό Μουσείο Αγίας Μαύρας, πεσκέσι από τον έτερο δικό μας π. δημαρχο δάσκαλο τα 100 λαογραφικά αντικείμενα από τα Τσίπιανα μαζί και την πέτρα με την υπογραφή κτήσης του σπιτιού του Μπελογιάννη.

Αυτό το γεγονός μας είχε εξαγριώσει τότε και βγήκαμε με το σκληρό άρθρο: «Μάθανε ότι απαυτωνόμαστε πλακώσανε κι οι γύφτοι».

Το ένστικτό μας για αυτούς τους «γυφτοκατσαπλιάδες», όπως τους αποκαλούσαμε τότε δεν έπεσε έξω. "Πριν αλέκτωρ λαλήσει τρις..." τους πήρε χαμπάρι ο κόσμος της Αγίας Μαύρας και προς τιμή του ο δήμαρχος Πηνειού^{^[1]} κ. Α. Μαρίνος τους πετάξε έξω από το Μουσείο όπως ο Ιησούς με το φραγγέλιο... από τον ναό του Σολομώντα.

Ο θρύλος του Θεοδόση Βασιλόπουλου από τα Τσίπιανα

Details: Written by: Administrator; Category: Τσίπιανα; Published: 27 January 2019; Hits: 166101

Η Νίκη στεφανώνει τον ροπαλοφόρο Ηρακλή στο μετάλλιο
του 1891 που ο έδωσε στον Τσιπιαναίο πρωταθλητή
ο «Παναχαϊκός Γυμναστικός Σύλλογος»

O Θεοδόσης Βασιλόπουλος, γεννήθηκε στα μέσα της δεκαετίας του 1850 στα Τσίπιανα Ηλείας, της σημερινής περιφέρειας Λασιώνος του δήμου Αρχαίας Ολυμπίας.

Ήταν ένας πολύ δυνατός και γεροδεμένος άνθρωπος που όπως μάθαμε[1], σήκωσε στον ώμο του έναν φορτωμένο γάιδαρο και τον πέρασε από τη μια όχθη στην άλλη του κατεβασμένου ποταμού.

Επίσης ο Θεοδόσης, κέρδισε το άλεσμα σε στοίχημα με το μυλωνά αφού σήκωσε τη βαριά μυλόπετρα[2] (το λιθάρι) στο νερόμυλο του Κουτούπη[3].

Ένας πρόγονος του γνωστού μας Νίκου Μπελογιάννη από τα Τσίπιανα, που γνώριζε την υπερδύναμη του συγχωριανού του, τον προέτρεψε και μετέβησαν μαζί στην Πάτρα, προκειμένου ο Θεοδόσης να αγωνιστή σε αγώνες που διοργάνωνε το 1891, ο «Παναχαϊκός Γυμναστικός Σύλλογος», η σημερινή Παναχαϊκή.

Τότε, ο Βασιλόπουλος ήταν στην ηλικία των 37 χρόνων και αγωνίσθηκε για πρώτη φορά στο αγώνισμα της σφαίρας. Μπήκε στον αγωνιστικό χώρο του Παναχαϊκού Γυμναστηρίου, πέταξε την σφαίρα και όχι μόνο ήλθε πρώτος αλλά η ρίψη του ξεπέρασε και τα όρια του στίβου.

Η αναζήτηση στοιχείων γύρω από τον θρύλο του Θεοδόση Βασιλόπουλου έγινε κοντά στην πρωτοχρονιά του 2011 από ένα πατρινό φίλο[4] της σελίδας μας (antroni.gr), που εκείνο το διάστημα είχε μεγάλη απήχηση (ακόμη και στην Αχαΐα) αφού τότε τα μέσα του ίντερνετ ήταν λιγοστά.

Ο φίλος που αναζητούσε στοιχεία εκ μέρους του συνδέσμου φίλαθλων Παναχαϊκής ήταν, ο Αντώνης Αντωνόπουλος ο οποίος μας έστειλε τότε και το παρακάτω μήνυμα:

Page 56 of 74